بسم الله الرحمن الرحیم
یا اباصالح، یاابا صالح، یا اباصالح مددی
تو ای عشق و ای تمام وجودم
تو بود و نبودم فدای رخ تو همه عالم
بیا بنگر بر دل غمدیده که جز تو ندیده
ز غم چه کشیده، به این عالم
یک دم بنگر حال زار مرا ، بی قرار مرا
ای تمام امیدم، تو صبح سپیدم،
ز نرگس چشمت ببین چه کشیدم
یا اباصالح مددی، یا اباصالح مددی، یاابا صالح یا اباصالح مددی، یا اباصالح مددی، یاابا صالح ضریح تو و قلب سنگی وخوابم بده تو جوابم مکن تو عتابم که من خامم شبانگاهان در نماز شب خود به ذکر لب خود به تاب و تب خود ببر نامم بیا یک دم در برم بنشین ای غریب غمین از تو غافل و دورم که راهی گورم تو سنگ صبورم به دادم رس یا اباصالح مددی، یا اباصالح مددی، یاابا صالح یا اباصالح مددی، یا اباصالح مددی، یاابا صالح بیا بستر اشک چشم ترم را پریش سرم را غبار حرم را دلارامم خدا را رحمی به حال گدا کن مرا تو دعا کن بیا تو رها کن از این دامم تورا جوید پای خسته من بال بسته من گوشه ای بنشستم بسوی تو دستم زغیر تو رستم به دادم رس
اَللّهُمَّ اَنْتَ السَّلامُ وَ مِنْکَ السَّلامُ وَ لَکَ السَّلامُ وَ اِلَیْکَ یَعُودُ السَّلامُ : بارخدایا تویى سلام (سالم از هر عیب ) و از جانب تو است سلامتى و خاص تو است سلامتى و به سوى تو باز گردد .دوستان سلام،این سلام وداع با همه پارسی بلاگی ها میباشد،توقفم در منزل پارسی بلاگ طولانی شد،من مسافرم ومسافر ناگزیر از رفتن به سوی هدف،در این منزل از برکات شما توشه بسیار اندوختم،در مدتی که در کنارتان حضور داشتم از مطالب مفیدتان استفاده کردم ومطالب وبلاگم را بر اساس اینکه یکی از خوانندگانش میتواند امام زمان عجل الله فرجه الشریف باشد، انتخاب کردم واگرگاهی نظر تندی دادم که به نظر شما درست یا نادرست بود و باعث رنجش کسی شد،الان عذرخواهی کرده وحلالیت میطلبم و راهم را به سوی پروردگار آرامش آفرینم ادامه میدهم،دراین راه نیازمند دعای خیر شما مومنین ومومنات نیکو سیرت و راست کردار هستم،این بنده کمترین که افتخارش گدایی حضرت حق تعالی است،به دعای خیر شما بس نیازمند است.اللَّهُـــمَّ صلّ عَلـــی مُحَمَّـــد وَ آلِ مُحَمّـَــد وَ عَجِّـــل فَرَجَـــهُم ،دعا میکنم و از یگانه زیبای مهربانم میخواهم همه مومنین و مومنات سلامت،موفق وعاقبت به خیر باشند.اللَّهُـــمَّ صلّ عَلـــی مُحَمَّـــد وَ آلِ مُحَمّـَــد وَ عَجِّـــل فَرَجَـــهُم
خدای من سلام
کاش این لحظه ها تمام نمی شد
کاش همیشه من بودم و شما ، شما بودی و من؛
من با دلی که فقط شما را در خود دارد
و شما با مهری که هرگز پایان ندارد
خدایا مرا نعمت زندگی عطا کردی
والدینی مسلمان عنایتم فرمودی
در دامن مادری مهربان و زیر نظر پدری فداکار رشدم دادی
سالیان سال روزیم دادی
ونعمتهای پی در پیت مرا احاطه کرده بود
هرگز حتی قادر به شمارش همه ی نعمت هایت نبوده و نیستم
ولی خدایا شما خود میدانی چه کردم
هر گاه که دوباره به پشیمانی افتادم
وآمدم وگفتم ببخشید خدایا بیا آشتی کنیم
بی منت و بی تحقیر مرا بخشیدی وسریع راضی شدی
و اشتباهایم را با گذشتی بسیار بالاتر از گذشت مادرم میبخشیدی
شما میبخشیدی و من پررو میشدم
با امید مهربانیت دوباره راه کج میکردم
و به امید بخششت دوباره خسته میشدم ومیامدم ...
هر گاه که به سختی گرفتار میشوم حس میکنم چقدر تنهایم
و هر گاه که با شما هستم حس میکنم چقدر آرامش دارم
خودمانیم چه طور مرا تحمل میکنی
مگر من برای شما چه کردم جز کناه برایت چه آوردم
ای خدایی که نوازش بندگان و چشم پوشی از گناهانشان را بر خویشتن مقرر نمودی
پس چرا از شما روی گردانم و از شما به سوی که فرارکنم که از شما بهتر باشد
شما خالق بدون اشتباه هستی ومن مخلوق سرشار از اشتباه
شما قبل از اینکه که من موجود شوم دوستم داشته ای
ببخش که چقدر به شما ، بعلت نادانیم بد کردم
دلم از غصه دوری از شما پوسید
خدایا صبری ده که شیرینی ولذت چند ثانبه ای گناه را به لذت عشق بی پایان شما نفروشم
خدایا از شما فقط به شما پناه میبرم
وفقط از شما طلب رحمت ومغفرت دارم
وامیدوارم به رحمتت که عاقبت به خیرم گردانی
وبه پدر و مادرم رحم کنی همان طور که آنها به من رحم کردند
خدایا آمده ام تا مددم کنی، تا راهم نمایی،
تا چشم هایم را بگشایی که تنها شما به خیر و صلاح من آگاهی
مرا در راهی راهرو دار که پایانش شما باشی،
و با کسانی همراه کن که راه شما را پیشه کرده اند
محبت کسانی را در دلم قرار ده که دوستشان می داری
الگوی مرا از میان کسانی برگزین که نزد شما سربلندند،
تا فردای قیامت که با آنان فراخوانده می شوم،
سربلند و خرسند نزد شما آیم
خدایا! «گذشته» سیاهم سپری شد،
«حال» تیره مرا به «فردا»ی روشن او برسان
خدایا! حال و روز ما را که خالی از اوست،
با حال و روز خودت که پیش او و با اوست، تغییر ده
خدا جون مهربونم ،قربونت برم سلام!
امروز میخوام درد دل کنم !
همش فکر میکنم ای کاش خدایا، ای کاش زمان حضرت محمد صلی الله علیه وآله بودم همون بزرگواری که نمونه کامل حسن خلق ، گشاده رویی ، قله کرامت انسانی و کاملترین وبهترین مخلوقات در تمام آسمانها و زمین بود. ای کاش خدایا، زمان حضرت علی علیه السلام بودم همون پهلونی که مظهر شکوفایی صفات الهیه ،توخونه خدا اومد، توخونه خدا هم رفت،همون یتیم نواز، همون بزرگواری که اوج فداکاری در عین حقانیته ، صبر در عین قدرت و شجاعته ، همون بزرگواری که برپا کننده عدالته، برای همه حتی برای کسانی که بهش بی عدالتی کردند. ای کاش خدایا، زمان حضرت فاطمه (س) بودم همون خانم بزرگواری که اوج پاکدامنی ،شرافت ،معصومیت ومظلومیت انسانیه ، سرور زنان اهل عالمه ، همون بزرگواری که خودشو، پدرشو، شوهرشو وامامانی که از نسلشند رو شما ای خدای بزرگ ، طهارت شون رو با آیه تطهیر به همه فهموندی . ای کاش خدایا، زمان حضرت امام حسن علیه السلام بودم ، همون بزرگواری که اوج شعور ، زیرکی و بخشندگی بود.ای کاش خدایا، زمان حضرت امام حسین علیه السلام بودم همون شهید بزرگواری که خون گلوی بچه شش ماهشو بعنوان مدرک جنایت به طرف اهل آسمون پرتاب کرد ، همون شهید تشنه لب ، که انتقام خونش را فقط شما ای خداوند بزرگ به طور کامل میگیری و ای وای کاش بودم و با تمام حنجره های دنیا فریاد میزدم :
لبیک یاحسین لبیک یاحسین لبیک یا حسین
ای کاش خدایا، زمان حضرت امام سجاد علیه السلام بودم همون بزرگواری که نوای ملکوتیه مناجاتش باعث میشد همه مناجات کننده ها وعبادت کننده هات کم بیارند و با دیدن وشنیدن مناجاتش از کیفیت مناجاتشون به درگاهت استغفار کنند.ای کاش خدایا، زمان حضرت امام محمد باقرعلیه السلام بودم همون بزرگواری که شکافنده و جامع علوم و برافرازنده بیرق علم و پرچمدار دانش بود.ای کاش خدایا زمان امام جعفر صادق علیه السلام بودم همون بزرگواری که کلمه حق و زبان صدق و راستین اسلام واحیا کننده شیعه بود. ای کاش زمان حضرت امام موسی کاظم علیه السلام بودم همون بزرگواری که در اوج خویشتنداری تسلیم امر خدا بود و اسوه صبر وتحمل بود و زندان وزندان بان به ستوه آورد، اما خم به ابرو نیاورد.ای کاش خدایا، زمان حضرت امام رضا علیه السلام بودم همون آفتاب صورت والهی سیرت بزرگواری که مفهوم علم، حلم، سخاوت و نیکوکاری بود. ای کاش زمان امام جوادعلیه السلام یا ابن الرضاعلیه السلام ،بودم همون بزرگواری که تو سنین بچگی امام شد و اوج جود و بخشش بود.ای کاش خدایا، زمان حضرت امام هادی علیه السلام بودم همون بزرگواری که صاحب فضل، علم، صفات نیکو و اخلاق حسنه بود. ای کاش زمان امام حسن عسگری علیه السلام بودم همون بزرگواری که در وقار و سکوت و عفاف و بزرگواری و کَرَمش سرآمد زمانه خودش بود.واما ای خدای بی همتا،حالا من خیلی خیلی خوشحالم وبه درگاهت شکر گذاری میکنم نه یکبار نه دوبار اوه! شمابه اندازه بزرگی عددی که فقط خودت ای خدای بزرگ بهش احاطه داری ،حسابشو کن!چون من هستم و امام منصوب شما ،عزیز دل زهرا سلام الله علیها، حضرت حجه ابن الحسن العسگری عجل الله فرجه الشریف هم هست.همون بزرگواری که لقباش بقیّة اللّه ، خلیفة اللّه ، وجه اللّه ،باب اللّه ...
امام الان من خود خود حضرت رسول صلی الله علیه وآله ،یا خود خود حضرت امام علیعلیه السلام ، یا خود خود حضرت امام حسن مجتبی علیه السلام ، یا خود خود حضرت امام حسین علیه السلام ، یا خود خود حضرت امام سجاد علیه السلام ، یا خود خود حضرت امام محمد باقرعلیه السلام ، یا خود خود حضرت امام جعفر صادق علیه السلام ، یا خود خود حضرت امام موسی کاظم علیه السلام ، یا خود خود حضرت امام رضا علیه السلام ، یا خود خود حضرت امام جوادعلیه السلام ، یا خود خود حضرت امام هادی علیه السلام ، یا خود خود حضرت امام حسن عسگری علیه السلام نیست، بلکه امام زمان عج همه همه خوبی های همه امامها وحضرت پیغمبر صلی الله علیه وآله رو یکجا داره. یعنی اگه من بخوام الان به دستورات حضرت پیغمبر صلی الله علیه وآله یا هر امامی گوش بدم، فرقی نداره الان میتونم حرفهای امام زمانمو گوش بدم!البته وصد البته که همه این دستورات یکی هستند، چون همه دستورات حضرت پروردگار یکتا هستند. اگه اون روز نبودم که بگم لبیک یا حسینعلیه السلام ، امروز میگم لبیک یا مهدی عجل الله فرجه الشریف، قربونت برم ای آقا ومولای من! قربونت برم ای سرور وسالار من! شما الان مثل حضرت رسول صلی الله علیه وآله برای من هستی ، شما مثل حضرت امام علی علیه السلام برای من هستی، شما مثل حضرت امام حسن مجتبی علیه السلام برای من هستی، شما مثل حضرت امام حسین علیه السلام برای من هستی، شما مثل حضرت امام سجاد علیه السلام برای من هستی، شما مثل حضرت امام محمد باقرعلیه السلام برای من هستی، شما مثل حضرت امام جعفر صادق علیه السلام برای من هستی، شما مثل حضرت امام جعفر صادق علیه السلام برای من هستی، شما مثل حضرت امام رضا علیه السلام برای من هستی، شما مثل حضرت امام جوادعلیه السلام برای من هستی، شما مثل حضرت امام هادی علیه السلام برای من هستی، شما مثل حضرت امام حسن عسگری علیه السلام برای من هستی،اگرچه پیش این عزیزان حضور فیزیکی نداشتم اماهمون قدر که دوست داشتم که پیش این بزرگوارا باشم حالا یکجا دوست دارم پیش شما باشم،آقا الان فکرم اینه که شما از من راضی باشی تا خدا ازم راضی بشه.آقا الان همه چیزم شما هستی . آقای من آدرستو خدای بزرگ توکتاب قرآن کریم نوشته!آقا جون میخوام ازم راضی باشی .آقا جون میخوام آدم بشم، عاقل بشم،خوب بشم ،همونی بشم که شما میخوای ،همون طوری که خدا میخواد. اما آقا جون چه جوری از من راضی میشید؟ اصلا آقا جون با اجازه شما توبه،توبه قربه الی الله!
استغفر الله الذی لا الله الا هو الحی القیوم الرحمان الرحیم ذوالجلال والاکرام و اتوب الیه من جمیع ظلمی وجوری واسرافی علی نفسی،لا الله الا انت سبحانک انی کنت من الظالمین.
آقای من با ترک محرمات ازمن راضی میشید؟ آقای من با انجام واجبات ازمن راضی میشید؟ آقای من با نماز اول وقت ازم راضی میشید؟ آقای من با نیکی به مادر وپدر....
آقای من شما نماینده خدا، خلیفه خدا ،مفسر قران در زمین وپسر رسول خداهستید. آقا رحم کن. آقا اگه شما منو برونی با چه رویی پیش خدا برم؟ چی بگم؟ چه بهانه ای بیارم؟ اونوقته که من بدبخت میشم؟ آقا به پهلوی شکسته مادرت، به فرق شکافته امیرالمومنین ،به رگهای بریده گردن جدت، به دستهای بریده عموت، آقا جون منو ببخش ، قول قول میدم حواسمو جمع کنم دیگه ناراحتتون نمی کنم . آقا من برای فرجت دعا میکنم . آقای من پدر و مادر شما خیلی انسانهای شریفی هستند من هر شب جمعه بعد از دعای فرج براشون فاتحه میخونم وصلوات میفرستم. خواهش میکنم، التماس میکنم،آقای من ،سرور من ، سالار من ،شما هم برای بخشیده شدن گناهان وتقصیرات جمیع مومنین ومومنات دعا کنید. آقای من، سرور من، سالار من خواهشا مواظبم باش . شرمندگی پیش شما خیلی سخته ،پیش خدای بزرگ که دیگه نگو . آقا جون لطفا مواظبم باش ، شرمندت نشم. ای خدای مهربون آخر عرایضم هم همیشه باشماست .خداجون دلمون از غصه دوریش ترکید خدایا لطفا لطفا لطفا اول لیاقت بهمون عنایت بفرما بعدش هم آقامونو برسون.
تلاوت قرآن ،کلام خداست که شما می خوانید ،
اما دعا کردن ،نیایش و گدایی است،
و مناجات کردن از خواندن کتاب خدا بالاتر است.
دعا کردن و نیایش دستور خود قرآن است.
خدای متعال می فرماید شما دعا بکنید من اجابت می کنم.
«وَ قالَ رَبُّکُمُ ادْعُونی أَسْتَجِبْ لَکُمْ
إِنَّ الَّذینَ یَسْتَکْبِرُونَ عَنْ عِبادَتی
سَیَدْخُلُونَ جَهَنَّمَ داخِرینَ» (غافر: 60).
خدا دعا را به عنوان یک عبادت مهم به حساب آورده
و می فرماید کسانی که از عبادت من استکبار می ورزند
(یعنی کسانی که از دعا و نیایش اعراض می کنند.)
به زودی وارد جهنم خواهند شد.
خداوند در آخرین آیه سوره مبارکه فرقان فرموده
«قُلْ ما یَعْبَؤُا بِکُمْ رَبِّی لَوْ لا دُعاؤُکُمْ»(الفرقان: 77).
ای پیامبر به مردم بگو
اگر دعاها و گدایی ها و نیایش های شما نبود
من به شما توجه و اعتناء نمی کردم.
یعنی اگر دعا نباشد شاید بلاء نازل بشود.
در حدیث داریم امواج بلاء را با دعا دفع بکنید.
در دعای شب جمعه به خدای متعال عرض می کنیم.
«وَ لا یُنْجِی مِنْ سَخَطِکَ إِلا التَّضَرُّعُ إِلَیْکَ»)
شیخ عباس قمی/ مفاتیح الجنان/ ج1/ ص: 33).
چیزی ما را از سخط و غضب تو نجات نمی دهد
مگر تضرع و التماس و دعا و نیایش،
هر چه انسان دل شکسته بشود
در خانه ناله و گدایی بکند،
دست هایش خالی باشد
خدا این سرشکستگی و سرافکندگی را دوست دارد.
به قول مولانا:
زور را بگذار زاری را بگیر
رحم آید سوی زاری ای فقیر
انسان در دستگاه خدا شانه نکشد گردن بلند نکند
و اظهار زور و قدرت و خودستایی و خودنمایی نکند
و نگوید من چنین کردم چنان کردم سربلند می شود.
اما اگر برعکس این باشد این چیزها قیمت و بهاء ندارد
بلکه باعث سرشکستگی انسان می شود.
شیطان شش هزار سال عبادت کرد
و چون خود محور و خودبین و خودخواه بود
عبادت هایش پایمال شد و از بین رفت.
اظهار گدایی و ناچیزی کنید
که قطعاً به دل شکسته نظر خواهد شد.
به قول خواجه حافظ
در کوی ما شکسته دلی می خرند و بس
بازار خود فروشی از آن سوی دیگر است
بعضی از گداها خیلی کار کشته و زیرکاند،
همان اول وقت که میآیند
زیر گذر یا کنار پیادهرو مینشینند
کاسهای برابر خود میگذارند،
و دور از چشم دیگران یکی دو اسکناس یا سکه داخل آن میاندازند
تا رهگذران با دیدن آن دست به جیب شده
و بگویند: دیگران کمک کردند چرا ما کمک نکنیم.
حال ما هم به معنای واقعی کلمه گدای آستان حقایم
پس باید شیوه گدایی را خوب بدانیم،
یعنی اگر از خدا عقل و فهم و صدق و عشق و آرامش طلب میکنیم
پیش از آن باید خود دست به کار شده
عاقلی و صدق و راستی و درستی و درستکاری را پیشه کنیم
تا خداوند هم آنها را فزونی بخشد
هر دمش با من دلسوخته لطفی دگر است
این گدا بین که چه شایسته انعام افتاد
بنابراین اگر میگوییم: تمام خوبیها نعمتاند،
و نعمتها را خدا میدهد،
این بدان معنا نیست که خود در این راستا تلاش و کوششی نداشته باشیم.
روشنتر بگویم:
خداوند مفداری عقل ، تدبیر
وفطرت پاک خداجویی در اختیار همه می گذارد
و اگر ما بر اساس آن رفتار و عمل کنیم
او نیز بیشتر ارزانی میکند
و گرنه، یا زیاد نمکند
ودر صورت کفران وعصیان
همان مقدار اولیه را هم خواهد گرفت.
بلا تشبیه مثل پدری که سرمایه اولیه در اختیار فرزند قرار میدهد
تا او عرضه و سعی خود را نشان دهد
اگر فرزند از این سرمایه کم خوب و درست استفاده کند
پدر سرمایه بیشتری به او میدهد
اما اگر پسر فعالیتی نکند فقط وفقط به زاری وگدایی بپردازد
شاید به او هم چیطی بدهند اما مطمنن چیز مهمی نیست.
زبده العارفین حضرت آیت الله العظمی بهجت رحمه الله علیه
در قسمتی از فرمایشاتشان می فرمایند:
آیا جواب این سوالها از قرآن کریم
«والذین جاهدوا لنهدینهم سبلنا»
و از کلام معصوم:
« من عمل بما علم أورثه الله علم ما لا یعلم»
و «و من عمل بما علم کفی ما لم یعلم» روشن نمیشود؟
خداوند توفیق مرحمت فرماید که آنچه را میدانیم زیر پا نگذاریم
و در آنچه نمیدانیم توقف و احتیاط نماییم تا معلوم شود.
نباشیم از آنها که گفتهاند:
پی مصلحت مجلس آراستند
نشستند و گفتند و برخاستند
... اگر عمل کردیم به آنچه که می دانیم
و زیر پا نگذاشتیم و چشممان را نپوشاندیم [کار درست می شود]؛
ولی اگر چشم را پوشاندیم و [مثلاً] دست روی چشم بگذاریم،
قسم میخوریم که الآن روز را نمیبینیم!
راست هم هست، دروغ نیست.
کسی که دستش را جلوی چشمش گذاشته روز و شب را نمیبیند،
هیچ چیز دیگر را هم نمیبیند.
عمل نکردن به «معلومات» هم همین طور است.
هر کسی به معلوماتش عمل کند،
خداوند مجهولاتش را معلومات میکند به همان دلیلی که همین معلوماتی را که فعلاً دارد،
در زمان صباوت و طفولیت نداشت.
... ای کسی که عمل میکنی به معلومات،
در فکر چیز دیگر نشو، بقیه امور با آنهاست.
همانهائی که همین مقدار را به شما اعلام کردهاند،
زیادی بر این مقدار را هم، آنها اعلام میکنند.
تو دیگر در فکر نباش، یعنی غصهاش را نخور.
امام باقر(ع) فرماید: چون خدا عقل را افرید از او بازپرسى کرده باو گفت پیش اى پیش امد، گفت باز گرد، بازگشت، فرمود بعزت و جلالم سوگند مخلوقى که از تو به پیشم محبوبتر باشد نیافریدم و ترا تنها بکسانیکه دوستشان دارم بطور کامل دادم. همانا امر و نهى کیفر و پاداشم متوجه تو است. کتاب شریف اصول کافی-باب عقل-حدیث اول
از دیدگاه رسول اسلام صلی الله علیه و آله و سلم هدف عبادت نیز «عقل» قلمداد شده است.
به تعبیر استاد جواد آملی: «انسان عبادت میکند تا عاقل شود و عقل در حدوث و بقا متکی به عبادت است» (جوادی آملی، تفسیر موضوعی قرآن مجید، ج 9، ص 152).
یعنی عقل اجمالی باید باشد تا انسان اهل معرفت و عبودیت گردد و سلوک و معنویت، خود عامل تقویت و تشدید عقل وتکامل وجودی آن خواهد شد. از این رو «عقل» در همه مراحل بندگی از آغاز تا انجام حضور دارد.
